Leczenie skolioz

Wprowadzenie


Boczne idiopatyczne skrzywienie kręgosłupa jest jednym z najczęstszych zniekształceń w obrębie narządu ruchu, a pierwsze opisy tego schorzenia są tak stare, jak długa jest, nawiązująca do Hipokratesa, historia współczesnej medycyny. Termin skolioza został wprowadzony przez Galena, a dokładny opis i pierwsze próby leczenia chorego ze skoliozą zostały podjęte przez Hipokratesa w V wieku przed naszą erą. Boczne skrzywienie kręgosłupa o różnorodnej etiologii, w tym skolioza idiopatyczna, przez stulecia stanowiło jeden z najtrudniejszych problemów chirurgii i ortopedii, stąd naturalnym jest ogromne nim zainteresowanie, a co za tym idzie rozwój badań nad etiologią, patogenezą, a także leczeniem tego schorzenia. W ciągu wieków wiązano wystąpienie każdego bocznego skrzywienia kręgosłupa, , z wrodzonymi zaburzeniami w budowie kręgów i kręgosłupa. Takie poglądy głosili między innymi Mery, Roy, a wśród polskich autorów Wierzejewski Pojawiały się również doniesienia o innych bardziej złożonych przyczynach powstawania skolioz, jak w pracach Andry , który wiązał ich powstawanie z zaburzeniami w funkcji układu mięśniowego. Z biegiem lat i dalszych postępów w diagnostyce skolioz. pod uwagę brano również zaburzenia w obrębie układu hormonalnego, nerwowego, tkanki łącznej, czy też uwarunkowaną genetycznie, wieloczynnikową i wielogenową skłonność do powstawania skoliozy. Niejako niezależnie od badań nad etiologią rozwijały się metody leczenia zachowawczego i operacyjnego skoliozy idiopatycznej. Pierwsze próby korekcji skrzywienia kręgosłupa systemami dystrakcji i korekcji ortezowej wiążemy z pracami Paré, Sayre czy Blounta, a ważny element większości współczesnych technik operacyjnych, czyli spondylodeza tylna, bierze swoje początki w operacjach przeprowadzanych przez Hibbsa. Prawdziwymi kamieniami milowymi, wyznaczającymi rozwój technik operacyjnych XX wieku, były operacje wprowadzone przez Harringtona, Dwyera, Zielke’go, Luque, Drummonda, Cotrela, Dubousseta. Z polskich autorów pracujących nad problematyką s.i. należy wspomnieć Grucę – twórcę oryginalnej klasyfikacji skoliozy, czy Tylmana za wkład w ocenę problemu rotacji, torsji kręgosłupa .